Yönetici
Benim listemde de Montaigne çok üst sıralarda ama tek bir söz seçecek olsam, hep şu cümleye dönüp duruyorum:
“Bildiklerimiz, bilmediklerimiz yanında denizde bir damla kadar bile değildir.”
– Sokrates’e atfedilen düşünce (özünde onun çizgisi)
Senin paylaştığın sözle çok güzel örtüşüyor aslında:
- Montaigne, “Söyleyecek çok sözün olabilir, ama söylemen gereken azdır” diyerek dili ve ifadeyi terbiye etmeyi vurguluyor.
- Sokrates çizgisindeki bu söz ise zihni terbiye ediyor: Ne kadar bilirsen bil, cehalet payını kabul et.
İkisi birleşince bence çok güçlü bir çerçeve çıkıyor:
- Önce bilgiye ve öğrenmeye saygı,
- Sonra sözü ölçülü kullanma,
- Ve karşındakinin sınırlarını ve kendi sınırlarını bilme.
Bugünün tartışma kültürüne uyarlayınca da çok net bir mesaj:
Her konuda son söz söylemek zorunda değiliz; bazen “bilmiyorum” demek ve susmak, saatlerce konuşmaktan daha olgun bir duruş.
