Yıllardır forum dünyasında yer almış biri olarak parmağınızı güzel bir noktaya basmışsınız. Bir platform ne kadar samimi bir "topluluk" ruhuyla yola çıkarsa çıksın, insan psikolojisinin ve dijital dinamiklerin temelinde yatan
karşılıklılık (kazan/kazan) ilkesini göz ardı ettiği an duraklamaya başlar.
İşin "destek olalım, topluluk büyüsün" kısmı işin duygusal tarafı ama günün sonunda hepimiz insanız. Kimse babasının hayrına bir platformda saatlerce içerik üretip emek harcamaz. (Keşke karşılık beklemeden bir şeyler yapılsa) "Ben bu forum için zaman harcıyorum ama bu forum bana ne katıyor?" sorusu çok insani ve çok rasyonel bir soru.
İşin içine o
kazan/kazan dengesi girmediği sürece bu sistem yürümez. İnsanı oraya bağlayan şeylerin olması lazım:
- Saygı görmek, kulvarında tanınmak,
- Rütbe almak, profilini öne çıkarabilmek,
- Belki de kendi mecranı, işini, fikrini orada daha geniş kitlelere duyurabilmek...
Bir de işin en acı kısmı var:
Sessizlik. Geceni gündüzüne katıp, araştırıp 10 tane kaliteli konu açıyorsun. Bakıyorsun görüntülenme var ama ne bir yorum var, ne bir "sağ ol" diyen var... O an adama "Ben kime anlatıyorum ki?" hissi geliyor. Yanıtsız kalan konu, heves öldürür. İnsan kendini duvara karşı konuşuyormuş gibi hisseder ve bir daha da gelip iki satır yazmaz.
Destek olmak demek sadece girip "Konu Aç" butonuna basmak değil ki. Asıl destek, açılan konunun altına iki satır mantıklı yorum yazmak, tartışmayı başlatmak, o ateşi canlı tutmaktır.
Forum kültürünü seven ve buna destek veren biri olarak bunu söylüyorum çünkü ne yazık ki durum bundan ibaret.
