- Konu sahibi
- #1
Java konusunda zaman kaybını azaltmanın en etkili yolu, her işe aynı anda saldırmak yerine geliştirme sürecini küçük ve ölçülebilir adımlara bölmektir. Önce çalıştırma, derleme ve test döngüsünü hızlandırın; ardından IDE kısayolları, otomatik biçimlendirme, bağımlılık yönetimi ve hata ayıklama alışkanlıklarını düzenleyin. Böylece zamanı yalnızca kod yazmaya değil, gerçekten sorun çözen adımlara ayırabilirsiniz.
Java projelerinde kayıp genellikle kod yazarken değil; yanlış dosyayı ararken, aynı hatayı tekrar üretmeye çalışırken, gereksiz yere tüm projeyi derlerken veya belirsiz bir görevi doğrudan kodlamaya başlarken oluşur. Bu yüzden ilk adım, bir gün boyunca hangi işlere ne kadar süre gittiğini kabaca not etmektir.
Örneğin bekleme, hata ayıklama, dokümantasyon arama, tekrar eden kod yazma ve test çalıştırma sürelerini ayrı düşünün. En uzun süren iki alanı düzeltmeden onlarca yeni araç kurmak genellikle ek zaman kazandırmaz. Amaç daha hızlı yazmak değil, aynı işi daha az tekrar ederek tamamlamaktır.
Kodda küçük bir değişiklik yaptıktan sonra her seferinde tüm uygulamayı elle hazırlamak ve çalıştırmak yerine projenin derleme aracını düzenli kullanın. Maven veya Gradle gibi araçlarda bağımlılıkların, testlerin ve paketleme adımlarının ayrı görevler hâlinde çalıştırılabilmesi, sorunun hangi aşamada olduğunu görmeyi kolaylaştırır.
Geliştirme sırasında önce yalnızca ilgili modülü veya testi çalıştırın. Değişiklik tamamlandığında tüm test paketini ve gerekiyorsa temiz derlemeyi çalıştırın. Sadece yerel testin geçmesi, uygulamanın bütününün doğru olduğunu kanıtlamaz; ancak her küçük değişiklikte tüm projeyi çalıştırmak da geri bildirim süresini gereksiz yere uzatır.
Bir hatayı düzeltirken önce hatayı gösteren en küçük testi çalıştırın. Test başarısız oluyorsa hata mesajındaki ilk anlamlı istisnayı ve kendi kodunuzdaki ilk satırı inceleyin. Stack trace içindeki son satıra bakıp doğrudan orayı değiştirmek çoğu zaman yalnızca belirtiyi gizler.
Test geçtikten sonra aynı değişikliğin başka davranışları bozup bozmadığını görmek için ilgili test grubunu, son aşamada ise tüm test paketini çalıştırın. Testlerin yavaş olduğunu fark ederseniz test verisini küçültün, gereksiz dış servis çağrılarını ayırın ve birim testlerinde gerçek veritabanı yerine uygun sahte nesneler kullanmayı değerlendirin. Bu, entegrasyon testlerini kaldırmak anlamına gelmez; yalnızca her test türünün doğru aşamada çalıştırılması anlamına gelir.
IDE içinde dosya arama, sembole gitme, çağrı hiyerarşisini görme, yeniden adlandırma, otomatik içe aktarma ve kod biçimlendirme kısayollarını öğrenin. Özellikle sınıf adını veya metot adını elle bütün projede aramak yerine sembol arama ve güvenli yeniden adlandırma özelliklerini kullanın. Böylece metin eşleşmesiyle ilgisiz alanları değiştirme riskini azaltırsınız.
Kod biçimlendirmesini ekip genelinde sabitleyin. Biçimlendirme tartışmalarının kod incelemesini yavaşlatmaması için otomatik biçimlendirme ve statik analiz kurallarını derleme sürecine bağlamak yararlıdır. Ancak uyarıları ayrım yapmadan kapatmayın. Bir uyarının neden oluştuğunu anlamadan bastırmak, ileride daha uzun bir hata ayıklama sürecine yol açabilir.
“Ödeme modülünü ekle” gibi geniş bir görevi doğrudan kodlamaya başlamak zaman kaybettirir. Önce girdiyi, beklenen çıktıyı, hata durumlarını ve başarı ölçütünü yazın. Örneğin bir servis metodu için şu sınırlar net olmalıdır: Geçersiz kimlik geldiğinde ne dönecek, kayıt bulunmadığında hangi durum oluşacak, dış servis yanıt vermezse işlem tekrarlanacak mı?
Bu bilgileri netleştirdikten sonra önce küçük bir arayüz veya metot taslağı oluşturun. Ardından beklenen davranışı gösteren bir test yazın ve en basit çalışan uygulamayı kurun. Sonraki iyileştirmeleri bu çalışan temel üzerine eklemek, gereksiz sınıf ve soyutlama üretme ihtimalini azaltır.
Bir hata görüldüğünde rastgele satır değiştirmeyin. Önce hatayı yeniden üretmek için gereken girdiyi sabitleyin; ardından değişkenlerin değerini, çağrı sırasını ve dış sistem yanıtını inceleyin. Hata yalnızca belirli bir veriyle oluşuyorsa o veriyi küçük bir test senaryosuna dönüştürün.
Günlük kayıtlarına parola, erişim anahtarı, kişisel veri veya tam kimlik doğrulama belirteci yazmayın. Geçici ayrıntılı kayıt eklediyseniz tanılama tamamlandığında kaldırın ya da uygun seviyeye indirin. Hatanın düzelmesi, yalnızca istisnanın görünmemesiyle değil, hatayı üreten testin geçmesi ve ilgili davranışın korunmasıyla doğrulanmalıdır.
Zaman kaybının kaynağını önce ayırın
Java projelerinde kayıp genellikle kod yazarken değil; yanlış dosyayı ararken, aynı hatayı tekrar üretmeye çalışırken, gereksiz yere tüm projeyi derlerken veya belirsiz bir görevi doğrudan kodlamaya başlarken oluşur. Bu yüzden ilk adım, bir gün boyunca hangi işlere ne kadar süre gittiğini kabaca not etmektir.
Örneğin bekleme, hata ayıklama, dokümantasyon arama, tekrar eden kod yazma ve test çalıştırma sürelerini ayrı düşünün. En uzun süren iki alanı düzeltmeden onlarca yeni araç kurmak genellikle ek zaman kazandırmaz. Amaç daha hızlı yazmak değil, aynı işi daha az tekrar ederek tamamlamaktır.
Çalışma döngüsünü kısaltın
Kodda küçük bir değişiklik yaptıktan sonra her seferinde tüm uygulamayı elle hazırlamak ve çalıştırmak yerine projenin derleme aracını düzenli kullanın. Maven veya Gradle gibi araçlarda bağımlılıkların, testlerin ve paketleme adımlarının ayrı görevler hâlinde çalıştırılabilmesi, sorunun hangi aşamada olduğunu görmeyi kolaylaştırır.
Geliştirme sırasında önce yalnızca ilgili modülü veya testi çalıştırın. Değişiklik tamamlandığında tüm test paketini ve gerekiyorsa temiz derlemeyi çalıştırın. Sadece yerel testin geçmesi, uygulamanın bütününün doğru olduğunu kanıtlamaz; ancak her küçük değişiklikte tüm projeyi çalıştırmak da geri bildirim süresini gereksiz yere uzatır.
Testleri hızlı ve anlamlı çalıştırın
Bir hatayı düzeltirken önce hatayı gösteren en küçük testi çalıştırın. Test başarısız oluyorsa hata mesajındaki ilk anlamlı istisnayı ve kendi kodunuzdaki ilk satırı inceleyin. Stack trace içindeki son satıra bakıp doğrudan orayı değiştirmek çoğu zaman yalnızca belirtiyi gizler.
Test geçtikten sonra aynı değişikliğin başka davranışları bozup bozmadığını görmek için ilgili test grubunu, son aşamada ise tüm test paketini çalıştırın. Testlerin yavaş olduğunu fark ederseniz test verisini küçültün, gereksiz dış servis çağrılarını ayırın ve birim testlerinde gerçek veritabanı yerine uygun sahte nesneler kullanmayı değerlendirin. Bu, entegrasyon testlerini kaldırmak anlamına gelmez; yalnızca her test türünün doğru aşamada çalıştırılması anlamına gelir.
IDE ve kod düzenini verimli kullanın
IDE içinde dosya arama, sembole gitme, çağrı hiyerarşisini görme, yeniden adlandırma, otomatik içe aktarma ve kod biçimlendirme kısayollarını öğrenin. Özellikle sınıf adını veya metot adını elle bütün projede aramak yerine sembol arama ve güvenli yeniden adlandırma özelliklerini kullanın. Böylece metin eşleşmesiyle ilgisiz alanları değiştirme riskini azaltırsınız.
Kod biçimlendirmesini ekip genelinde sabitleyin. Biçimlendirme tartışmalarının kod incelemesini yavaşlatmaması için otomatik biçimlendirme ve statik analiz kurallarını derleme sürecine bağlamak yararlıdır. Ancak uyarıları ayrım yapmadan kapatmayın. Bir uyarının neden oluştuğunu anlamadan bastırmak, ileride daha uzun bir hata ayıklama sürecine yol açabilir.
Belirsiz görevi kodlamadan önce küçültün
“Ödeme modülünü ekle” gibi geniş bir görevi doğrudan kodlamaya başlamak zaman kaybettirir. Önce girdiyi, beklenen çıktıyı, hata durumlarını ve başarı ölçütünü yazın. Örneğin bir servis metodu için şu sınırlar net olmalıdır: Geçersiz kimlik geldiğinde ne dönecek, kayıt bulunmadığında hangi durum oluşacak, dış servis yanıt vermezse işlem tekrarlanacak mı?
Bu bilgileri netleştirdikten sonra önce küçük bir arayüz veya metot taslağı oluşturun. Ardından beklenen davranışı gösteren bir test yazın ve en basit çalışan uygulamayı kurun. Sonraki iyileştirmeleri bu çalışan temel üzerine eklemek, gereksiz sınıf ve soyutlama üretme ihtimalini azaltır.
Hata ayıklamayı tahmin yerine kanıta dayandırın
Bir hata görüldüğünde rastgele satır değiştirmeyin. Önce hatayı yeniden üretmek için gereken girdiyi sabitleyin; ardından değişkenlerin değerini, çağrı sırasını ve dış sistem yanıtını inceleyin. Hata yalnızca belirli bir veriyle oluşuyorsa o veriyi küçük bir test senaryosuna dönüştürün.
Günlük kayıtlarına parola, erişim anahtarı, kişisel veri veya tam kimlik doğrulama belirteci yazmayın. Geçici ayrıntılı kayıt eklediyseniz tanılama tamamlandığında kaldırın ya da uygun seviyeye indirin. Hatanın düzelmesi, yalnızca istisnanın görünmemesiyle değil, hatayı üreten testin geçmesi ve ilgili davranışın korunmasıyla doğrulanmalıdır.
Her Java projesinde uygulanabilecek kısa düzen
- Görevi beklenen girdi, çıktı ve hata durumlarıyla tanımlayın.
- Değişikliği gösteren en küçük testi veya yeniden üretim adımını hazırlayın.
- Yalnızca ilgili modülü ya da testi çalıştırarak hızlı geri bildirim alın.
- IDE’nin sembol arama, yeniden adlandırma ve biçimlendirme özelliklerinden yararlanın.
- Değişiklik tamamlanınca ilgili test grubunu, ardından tüm testleri çalıştırın.
- Yavaşlayan adımı ölçmeden yeni araç veya soyutlama eklemeyin.
